گاهے دلت از سن و سالت مے گیرد مے خواهے ڪودڪ باشے ڪودڪ بـہ هر بهانـہ اے بـہ آغوش غمخوارے پناـہ مے برد و آسودہ اشڪ مے ریزد بزرگ ڪـہ باشے باید بغض هاے زیادے را بے صدا دفن ڪنے ...